No więc idea jest taka.
Istnieje tylko jedno centrum doświadczenia, jeden podmiot doświadczenia. I ten podmiot to jedynie odczucie mentalne — odczucie „ja”. Wszystkie podmioty doświadczenia, wszystkie istoty będące centrum świadomego doświadczenia, centrum fenomenologicznych wszechświatów doznań, to w rzeczywistości jedno centrum.
Wszechświaty doznań zawierają się w sobie na wzór matrioszek, z tym że to zawieranie nie jest hierarchiczne. Czas i przestrzeń to sposób, w jaki doznania są organizowane — zawsze jest jedno „tu” i jedno „teraz”. Twoje „tu” to moje „tu”, twoje „teraz” to moje „teraz”, twoje „ja” to moje „ja”.
Istnieje tylko pierwszoosobowa perspektywa — perspektywa z pierwszej osoby. Różnica to różnica doznań, różnica fenomenów.
Na dobrą sprawę nie ma czegoś takiego jak świadomość i nie ma czegoś takiego jak materia — są jedynie doznania.
Centrum jest wspólne nam wszystkim, wszystkim istotom. Nie ma różnicy pomiędzy moim centrum a twoim centrum — jest tylko jedno centrum.
Odległość pomiędzy tobą a mną to jedynie jedno z doznań, które pojawia się po to, by organizować inne doznania.
Kiedy rozmawiam z tobą, w rzeczywistości rozmawiam z samym sobą.
Wielki Wybuch dzieje się w każdym momencie. W każdym momencie bezwymiarowy punkt rozrasta się w nieskończoną liczbę czasoprzestrzeni doznań. Część z tych doznań może być współdzielona. W momencie styku tych przestrzeni rodzą się doznania osób trzecich.