Kategorie
horror człowieka na kanapie hydraulika umysłu

jak przekonać umysł, że myśl to hologram

Jak zauważyliśmy w naszych rozważaniach dotyczących wiary w myśl (czyli odczucia żywionego przez umysł, że myśl to coś realnego) elementem od którego zależny jest stopień tej wiary, jest poziom koncentracji uwagi na treści myśli.

Jeżeli zatem, siedząc wygodnie na kanapie, odczuwamy zmiany emocjonalne pojawiające się w naszych ciałach, istnieje duże prawdopodobieństwo, że są one wynikiem reakcji na historie myślowe odgrywane w umyśle. Najprawdopodobniej uwaga została skoncentrowana na treści myśli do tego stopnia, że umysł zapomniał w jakich warunkach znajduje się fizyczne ciało. W konsekwencji zaczął wierzyć, że myślowy świat jest światem realnym i zaczął przygotowywać ciało do odparcia niebezpieczeństw pojawiających się w tym świecie. Rozpoczął walkę z hologramami.

W jaki sposób przekonać umysł, że myślowe niebezpieczeństwo to tylko hologram? Najważniejsze to pokazać umysłowi, że fizyczne ciało nie znajduje się w niebezpieczeństwie. Jak? Oczywiście warto zacząć od intelektualnego rozpoznania tego faktu, jednak sam intelekt nie wystarczy. Umysł bowiem ma ograniczone zaufanie do intelektu. Wiedząc, że wiara w myśl zależy od stopnia uwagi jaka jest na niej skoncentrowana, kluczowym elementem będzie zmniejszenie koncentracji na myśli i przeniesienie uwagi na warunki w jakich znajduje się fizyczne ciało.

Najważniejsze to pokazać umysłowi, że fizyczne ciało nie znajduje się w niebezpieczeństwie

W jaki sposób zmniejszyć koncentrację umysłu na myśli? Istnieją dwa podstawowe sposoby. Jednym z nich jest przeniesienie uwagi na coś co myślą nie jest ( np. na doznania płynące z ciała) i utrzymywanie na tym uwagi przez dłuższy czas, do momentu w którym myśl wygasa. Dzięki takiemu podejściu umysł powoli zaczyna zdawać sobie sprawę z faktu, że fizyczne ciało nie znajduje się w niebezpieczeństwie. Reakcje emocjonalne w ciele będące odpowiedzią na myślowe projekcje powoli wygasają. W efekcie stan emocjonalny staje się coraz bardziej przyjemny, w umyśle następuje coraz więcej otwarcia. Mogą pojawić się (pozornie bez przyczyny) takie stany jak głęboki spokój, radość i szczęście.

Drugim podejściem jest rozluźnienie uścisku koncentracji na myśli pozwalając jej rozlać się na pozostałe zmysły. W tej technice nie tyle przenosimy uwagę „na siłę” z myśli na coś innego, ale niejako rozciągamy uwagę umysłu na większy obszar doświadczenia, które aktualnie zachodzi w świadomości organizmu. Dzięki temu umysł powoli zaczyna postrzegać procesy myślowe z właściwej perspektywy, czyli zdaje sobie sprawę, że wirtualne wydarzenia są mniej realne niż te dziejące się w świecie rzeczywistym. W wyniku tego, ciało przestaje reagować napięciem emocjonalnym na wydarzenia prezentowane przez proces myślowy i podobnie jak w przypadku podejścia pierwszego w umyśle pojawiają się stany coraz głębszego spokoju i szczęścia.

Kategorie
strumienie

medytacja


Najeżony pragnieniami nieustannie szukam szczęścia. Kompas kierunku zatacza błędne koła prowadząc mnie na ślepo przez uliczki życia. Jestem. Skręcony bólem i strachem. Strachem przed niedocenieniem, strachem przed utratą szansy, strachem przed byciem w złym miejscu.

Dźwięk. Dźwięk rozrastającego się kosmosu odlicza sekundy. Jest jak cienka nić Ariadny prowadząca w stronę… śmierci. Jeszcze jeden krok, jeden krok więcej. Jestem, wciąż jestem. Schematy jak wzory na tkaninie życia generują myśli, emocje, odczucia, wyplatając mnie i całą rzeczywistość wokół. Dźwięk ucicha. Umysł wyczekuje nadejścia nowego. 

Kategorie
strumienie

malowany myślą

Malowany myślą w oceanie doświadczenia… jestem… Rodzę się w strumieniu wspomnień, w dźwięku oddechu … 

Cisza… delikatna energia przepełnia moje ciało… Ciało tworzone w morzu doznań, delikatnych energetycznych rozbłysków. Twarde i miękkie, zimne i ciepłe… doświadczenia rodzą się i umierają… na każdym z możliwych poziomów, w każdym z możliwych światów…

Znajomość… gdziekolwiek spojrzę widzę, czuję myśl… myśl nie będącą słowem, myśl nie będącą obrazem… myśl będącą raczej czymś w rodzaju osobowości/charakteru oplatającego przedmiot.

Kategorie
strumienie

myśl

Niesamowita umiejętność przewidywania kolejnego kroku Wszechświata. Kolejnego kroku Boga. Umiejętność, która powoli stała się klatką. Więzieniem w którym zamknęliśmy wrażliwość. Niekończące się, wirtualne scenariusze możliwych strasznych zdarzeń. Może tak będzie, a może tak, a może jeszcze gorzej. Jak się uchronić przed realizacją każdego. Strach, strach będący paliwem większości myśli. Strach i pożądanie. Pożądanie zmiany, pożądanie wyjścia, przekształcania tak, żeby rzeczywistość ułożyła się dokładnie według planu. Żywopłoty życia, wybuchy rzeczywistości przycinanie w kwadraty, trójkąty i kule.

Kategorie
hydraulika umysłu strojenie pojęciowe

Doświadczenie

Doświadczenie to coś co jest odczuwane, doświadczane przez umysł, to coś czego umysł jest świadomy, lub raczej coś co znajduje się w świadomości umysłu. Doświadczeniem może być dźwięk, emocja, smak, wrażenie dotykowe, zapach, obraz, myśl. W tym samym momencie umysł doświadcza wrażeń na poziomie wszystkich zmysłów, włączając w to myśli i emocje. Uwaga umysłu może być skoncentrowana na pojedynczym doznaniu, np. na czytaniu tego tekstu, ale w świadomości umysłu znajdują się doświadczenia płynące ze wszystkich zmysłów.

Kategorie
hydraulika umysłu strojenie pojęciowe

Ja

Ja jest to poczucie bycia centrum, bycia podmiotem, odbiorcą doświadczenia, bycia oddzielonym od reszty świata, wydzielonym z otaczającej rzeczywistości. Jest to stan umysłu w którym pojawia się założenie, przekonanie, że za tymi wszystkimi procesami, które teraz zachodzą, takimi jak bycie świadomym, myślenie, czucie, podejmowanie decyzji, stoi jeden podmiot, sprawca, byt – Ja.

Poczucie Ja to bardziej mentalne odczucie, rodzaj emocji niż jedynie określona historia

Poczucie Ja może być związane z określoną historią, myślową projekcją, dotyczącą tego czym Ja jest. Np. Ja jest piekarzem urodzonym w takim a nie innym mieście. Jednak poczucie Ja nadal istnieje, nawet kiedy ta historia znika lub przekształca się w inną. Np. we śnie Ja może być żabą i polować na smacznego pasikonika. Poczucie Ja to raczej mentalne odczucie, rodzaj emocji niż jedynie określona historia, która oczywiście może to poczucie intensyfikować. Czasami kiedy się budzisz możesz mieć moment w którym jeszcze nie pamiętasz gdzie jesteś, kim jesteś, ale już masz wyraźne poczucie, że kimś jesteś. To poczucie bycia kimś, kimś oddzielonym od świata zewnętrznego, to właśnie jest Ja.

Kategorie
hydraulika umysłu strojenie pojęciowe

teraz

Teraz to To co dzieje się w tym momencie, to czego umysł doświadcza w tej chwili. Na Teraz składają się wszystkie doznania zmysłowe, emocjonalne i mentalne, czyli wszystko to co widzisz, słyszysz, czujesz, smakujesz, wąchasz, myślisz w tym momencie. I w tym… i teraz… i w tym…

Każdy ruch myśli, każda zmiana koloru delikatnie modyfikuje Teraz. Zmienia wszechświat twojego doświadczenia. W skrócie, Teraz to całe twoje doświadczenie w tym momencie.

Teraz zawiera w sobie również obecne reakcje umysłu na doświadczenie. Jeżeli umysł opiera się doświadczeniu, w Teraźniejszości pojawi się napięcie, stres. Jeżeli umysł akceptuje, otwiera się na obecne doznania, w Teraz pojawia się szczęście, radość.

Kategorie
hydraulika umysłu strojenie pojęciowe

umysł

Umysł to to co jest świadome, co czuje, doświadcza i to co podejmuje decyzje w jaki sposób na to doświadczenie reagować. Umysł to to co ocenia, myśli, czuje. To to co zarządza ciałem i wszystkimi jego stanami i to co doświadcza wszystkich stanów ciała. To to co tworzy mentalny obraz ciebie, mnie i świata dookoła. To to co decyduje kiedy zasypiasz, jakie masz sny i czy w ogóle je masz. To to co zmusza cię do wypicia kolejnej kawy, kiedy ty zdecydowałaś, że cztery już wystarczą. To to co doświadcza, kieruje uwagą i decyduje. I to co nieustannie tworzy, modyfikuje, przekształca, olbrzymią sieć przekonań na temat czym jest Ja, świat w którym się znajduje i cele jego istnienia.

Jednak umysł to jedynie etykieta, słowo, które spina razem funkcje: świadomość (odczuwanie), intelekt, podejmowanie decyzji, ocena, percepcja. Mówienie o umyśle, że jest czymś, że jest rzeczą może wprowadzać w błąd, ponieważ automatycznie zakładamy, że jest to swego rodzaju byt tak jak np. drzewo, który możemy gdzieś tam znaleźć. I wtedy zaczynamy szukać czegoś co moglibyśmy zobaczyć, powąchać, dotknąć. A to rodzi dodatkowe napięcie.